Dotychczas omawiane składniki więzi skupiając się tworzą mniej lub bardziej skoordynowany układ zwany organizacją społeczną. Pojęcie jej na gruncie socjologii ma co najmniej trzy znaczenia, które spróbujmy zwięźle wyjaśnić i scharakteryzować.
W pierwszym z nich organizacja społeczna jest rozumiana w sensie zbliżonym do pojęcia „grupa społeczna”. Określa się nim często ludzi zorganizowanych,, czyli odpowiednio połączonych dla osiągania celów w sposób ekonomiczny, racjonalny i skoordynowany. Organizacją taką jest każda grupa, zwłaszcza zaś grupa celowa.
W drugim znaczeniu pojęcie „organizacja” jest rozumiane jako kierowanie i zarządzanie ludźmi oraz zespołami środków niezbędnych dla zbiorowo realizowanego celu. Istota organizacji w tym sensie polega na koordynowaniu czynności i działań jednostek i ludzkich zespołów przyczyniających się do wspólnie wykonywanego zadania. Mówimy wtedy
0    organizacji badań naukowych, procesu dydaktycznego, życia rodzinnego, działalności kulturalnej w środowisku studenckim, produkcji przemysłowej, wypoczynku itp., czyli o kompleksie metod efektywnego osiągania celów.
Trzeci sposób pojmowania wyjaśnianego terminu stanowi jakby syntezę obu poprzednich jego znaczeń. Zakresem swym obejmuje wówczas celowo zorganizowany zespół ludzki oraz racjonalnie dobrany system metod i środków. Niektórzy socjologowie, mówiąc o organizacji w tym trzecim znaczeniu, mają na myśli układy tworzone intencjonalnie
1    powstające spontanicznie. Jest to najszersze ze znaczeń wyjaśnianego pojęcia, które wskazuje, że występują organizacje formalne i nieformalne oraz że w wielu organizacjach, zwłaszcza gospodarczych, można mówić o dwóch aspektach organizacji, jakimi są aspekt formalny i nieformalny, które współwyznaczają rzeczywistość społeczną realnie istniejącą w określonej organizacji gospodarczej bądź innej.
Organizacja społeczna bywa utożsamiana z pojęciem „struktura społeczna”. Struktura oznacza budowę, a struktura społeczna budowę zbiorowości, czyli zasady wzajemnego przyporządkowania sobie składowych odpowiedniej zbiorowości. Organizacja społeczna natomiast jest zespołem środków porządkujących zachowania i aspiracje członków grupy. Określając sens obu bliskoznacznych pojęć jeszcze bardziej skrótowo możemy powiedzieć, że struktura to zasady budowy jakiejś całości, a organizacja to zasady jej funkcjonowania.
Organizacja społeczna zapewnia porządek, czyłi ład społeczny, który jest chwiejnym stanem równowagi, wymagającym pewnego optimum stabilizacji. Wielorakie czynniki, a wśród nich wynalazki i innowacje naruszają porządek społeczny powodując rozwój i postęp bądź dezorganizację, zagrażającą niekiedy całkowitym rozpadem określonej zbiorowości.
Organizacja społeczna, bez względu na konotację, stanowi wiązkę wszelkich składników więzi społecznej poczynając od styczności, a na kontroli społecznej kończąc.